KONING OP EEN EZEL

Er was eens een Man die op een ezel reed. Een Man die wij, Christenen, Koning noemen. Want dat Hij Koning is, is niet iets van gisteren. Het stond geschreven op zijn executiepaal. Hij was Koning, maar heel anders dan wij onder het woord ‘koning’ verstaan. Deze Koning op die ezel rijdt rond zonder lijfwachten, er worden geen speciale veiligheidsmaatregelen getroffen, er zijn geen afrasteringen, geen geblokkeerde wegen.
Hij was maar een Man op een ezel, de Koning van de armen. Zonder troon, zonder plechtige ontvangst van de overheid.
Hij was maar een Man op een ezel, maar vol aandacht voor de armen, voor degenen die aan hun lot worden overgelaten, vol zorg en aandacht voor alle mensen die worden buitengesloten. Een Man die zich verzette tegen uitbuiting en onrechtvaardigheid.
Hij was maar een Man op een ezel, de ‘zachtste’ van alle mensen.
Hij reed op een zacht dier Jeruzalem binnen. Laten wij Hem vandaag in ons leven binnen laten. Of moeten wij onszelf dan eerst ‘grondig’ veranderen als wij zijn naam willen dragen?
diaken Gerrit Fennema

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *