Hoe sta je in het leven

Misschien zijn we het ons niet altijd bewust, maar we zijn geneigd onze standpunten aan te laten sluiten bij de mening van mensen die ons op de een of andere manier voordeel schenken. We praten mee met mensen waar we iets van verwachten. We hopen dat we er voordeel van hebben. Achteraf blijkt dat vaak niet zo te zijn.
Ik kan me voorstellen dat we omwille van de lieve vrede niet altijd hardop onze mening uitspreken. Maar zo laten we ook niet zien hoe wij in het leven staan.
Als het gaat om geloof vallen we helemaal stil. We praten honderduit over ons geloof als we met andere gelovigen samenzijn. Maar buiten die groep houden we ons liever op de vlakte.
Ik denk daar wel eens aan tijdens de vieringen. Zitten wij hier in de kerk omdat wij geloven in God, in zijn Boodschap van naastenliefde? Of zitten we hier uit gewoonte?
Jezus maakt in het evangelie duidelijk dat Hij niet geïnteresseerd is in het gewone brood, niet in ons materialistische hebben en houden.
Jezus zegt dat het echte Brood uit de hemel komt. Wij mogen van dat Brood eten, wij mogen dat Brood zijn.
Wij mogen het gist in het deeg zijn. Wij mogen het zout zijn dat smaak geeft.
Al eerder zei Jezus dat wij het licht op de berg mogen zijn. Dat wij als wijnranken verbonden mogen zijn met de wijnstok.
Waarom zou het nu anders zijn?
Waarom zouden wij ons geloof als christen niet hardop uitspreken?
Is dat niet meer van deze tijd?
Het past zeker in deze tijd, als je zelf maar weet wie je echt bent en hoe je in het leven staat.
diaken Gerrit Fennema